Ben bir ağlarsam susturamazsın
Gecelere ağlarım, küserim yıldızlara
Dönüp bakmam bile Ay’a
Sessiz sabahlara ağlarım
Güneş aydınlatmaz dünyamı artık
Günleri saymam, ayları bilmem
Yaz ayında üşürüm, kışın yanarım
Hayal falan kurmam bundan sonra
Arada bir düşlerde ararım seni
Uyanınca daha çok eksilirim
Dedim ya, ben bir ağlarsam susturamazsın
Papatyalara sormam “seviyor mu” diye
Sevse zaten yanımda olur derim
Koklamam gülleri eskisi gibi
Her koku sensizliğe çıkar
Sanma ki erkekler ağlamaz
Öyle bir ağlarım, dinmez gözyaşım
Aslında çok ağladım şiirlerimde
Ama kimse görmedi gözyaşlarımı
Bazen ağlayarak yazdım dizeleri
Mürekkep değil, yüreğim aktı kâğıda
Ben en çok sana ağladım
Sensizliğe ağladım
Adını anmadan geçen günlere
Bir daha “biz” olamayışımıza
Ve hâlâ seni sevişime ağladım…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder